تنگ ماهی

1 134

کـاش در تـنـگ دلـم مـاهـی شـوی                   یـا بـه سوی قـلب من راهـی شـوی

یا که در سرمای جان فـرسای شـهـر                بـــر بــلـور روح مــن آهــی شــوی

زندگی سنگین و روحـم عاجـز اسـت               کـاش تـو ای زنـدگـی کـاهـی شـوی

کاش دستم را بگیری باز تــو                          بـا قـدمــهـایم تـو هـم راهـی شـوی

روز را خورشــید بـاشـی گـرم عـشـق                 شـب مـیـان آســمان ماهـی شـوی

تـــو که نامت نغـمه لالایی اســت                 کـاش خــود پـیـک سـحـرگاهی شوی

کــاش در این قـــصر بی دیــوار دل                 من غـلامـت گـردم و شـاهـی شــوی

کاش اشکم طعم عشقت میگرفت                  تـا مـیـان اشـک مـن مـاهـی شـوی

۱۷/۱۲/۱۳۹۰

1 نظر
  1. آمیدا می گوید

    یه ماهی می شناختم که از پشت تنگ دهنش رو که باز و بسته می کرد با یه بچه که باباش تو انستیتوپاستور کار می کرد حرف می زد. یه وقت فکر نکنید اون داشت آب آب می کرد ها!

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این سایت از اکیسمت برای کاهش هرزنامه استفاده می کند. بیاموزید که چگونه اطلاعات دیدگاه های شما پردازش می‌شوند.