دیو ها چه کسانی بودند؟

0 189

از دوران باستان و ماقبل تاریخ ایرانیان و سایر اقوام هندواروپایی‌ خدایانی را پرستش میکردند که نام مقدس «دیو» داشتند.

زرتشت در ۱۲۰۰ سال قبل از میلاد، در سرودهای گات‌ها (که در اوستا باقیمانده) تمامی این دیوها را دروغ و باطل خواند و پیوسته مردم را به اهورامزدای واحد دعوت کرد. از آن زمان واژه‌ی دیو در ایران بار منفی به خود گرفت.

divha2

اما در میان سایر اقوام هندواروپایی هنوز هم واژه‌ی دیو و مشتقات آن بار الهی دارند: Dios, Devine
در هندوستان نیز همچنان دیو مقدس شمرده می‌شود. در نتیجه بر اثر تعالیم زرتشت ایرانیان تنها دیوستیزان دوران باستان شدند.

چندی پس از زردشت مجدد دیو به عقاید ایرانیان بازگشت. به نحوی که برای هر پلیدی دیوی را معرفی کردند. عمده‌ی دیوهای ایرانیان مشتمل بودند بر: دیو سخن چینی، دیو دروغ، دیو خشکسالی، دیو خشم، دیو آز، دیو شهوترانی، دیو خواب اول صبح، دیو ترس و … در باور مردمان قدیم وظیفه‌ی اغفال مردم را بر عهده داشته اند.
بعد از اسلام تمامی وظایف این دیوان را به شیطان مرتبط دانستند.

با این وجود بعد از اسلام باور به دیو همچنان از بین ایرانیان خارج نشد. دیوان با کمی تغییر دوباره به شاهنامه وارد شدند. ترکیباتی مثل دیوصفت، دیومردم، دیوسیرت نیز در ادبیات فارسی به وفور یافت می‌شود. واژه‌ی دیوانه برگرفته از همین معنی دیو است.

در برابر دیوها فرشتگانی نیز وجود داشتند که مردم را در نبرد با دیوان یاری می‌رساندند. شعر حافظ:

خلوت دل نیست جای صحبت اضداد

دیو چو بیرون رود فرشته در آید

divha
تصویر: دیوها در یک معبد بودایی در کامبوج که جنبه‌ی مقدس دارند.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.