سیارات (سوئیت برای ارکستر در هفت موومان)

0 19

planet_texture_4_by_bull53y3

سیارات، اوپوس شماره ی ۳۲، اثر گوستاو هولست، آهنگساز بریتانیایی، سوئیت برای ارکستر در هفت موومان در سال های ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۶ نوشته شده. هر کدام از موومان های این سوئیت به نام یکی از سیاره های منظومه ی شمسی (به جز زمین) است و حال و هوال هر قطعه با خصوصیات ستاره شناسی و اسطوره ای سیاره ی مورد نظر مطابقت دارد.

با اینکه این اثر در محافل عمومی مقبولیتی قابل قبول یافت و پی در پی اجرا و ضبط شد، اولین اجرای کامل ارکسترال اثر ۱۵ اکتبر ۱۹۲۰ به رهبری آلبرت کوتس و با اجرای ارکستر سمفونیک لندن بر روی صحنه رفت.

قطعات سوئیست سیارات از قرار زیرند:

  1. مریخ، آغازگر نبرد
  2. ناهید، آغازگر صلح
  3. عطارد، پیامبر بالدار
  4. مشتری، آغازگر نشاط
  5. کیوان، آغازگر کهنسالی
  6. اورانوس، جادوگر
  7. نپتون، عارف

ضمایم

به دلایل گوناگون تلاش های بسیاری صورت گرفت که قطعاتی به اثر اصلی هولست افزوده شود.

پلوتو

پلوتو در سال ۱۹۳۰ کشف و سیاره ی نهم خوانده شد؛ درست چهار سال پیش از مرگ هولست بود، اما هولست هرگز تمایلی به ساخت قطعه ی مختص سیاره ی  جدید نشان نداد.

در مارس ۱۹۷۲ در آخرین اجرای کنسرت جوانان، فیلارمونیک نیویورک به رهبری لئونارد برنشتاین به اجرای سوئیت سیارات پرداخت، با این تفاوت که در اجرای ذکر شده قطعه ی «کیوان» به دلیل اینکه سازگاری با روحیه ی کودک و نوجوانان نداشت حذف شده، و در پایان قطعه ای بداهه به نام «پلوتو، ناآشنا» به اجرا افزوده شده بود. در سال ۲۰۰۰ اکستر هاله طی سفارشی به آهنگساز بریتانیایی، کالین متیو، و با اجازه ی خانواده ی هولست قطعه ی هشتمی به اثر افزوده شد. قطعه ی به نام «پلوتو، نوسازنده» و به یاد ایموگن هولست، دختر گوستاو هولست در ۱۱ می ۲۰۰۰ در شهر منجستر اجرا شد.

در ۲۴ آگوست ۲۰۰۶ اتحادیه ی بین المللی اخترشناسی تعریف تازه ای از «سیاره ی منظومه ی شمسی» به ثبت رساند که طبق آن پلوتو از تعریف «سیاره» خارج و همراه سرس و اریس وارد دسته بندی جدیدی به نام «سیاره ی کوتوله» شد.

دنباله دارها

در سال ۲۰۰۶ فیلارمونیک برلین، به همراهی سر سیمون راتل و کمپانی امی کلاسیک، به چهار آهنگساز (کاجیا ساریاهو، ماتیاس پینچر، مارک آنتونی تورنیج، و برت دین) سفارش ساخت چهار قطعه ی ضمیمیه ی سیارات منظومه ی شمسی را دارد. چهار قطعه به قرار زیرند:

  1. دنباله دار ۴۱۷۹: توتاتیس (اثر ساریاهو)
  2. به سمت اوریسیس (اثر پینچر)
  3. سرس (تورنیج)
  4. سقوط کوماروف (دین)

میزبانان درخشان آسمانی

ارکستر سمفونیک نیوزلند طی سفارشی به ایو د کاسترو روبینسون قطعه ای به سوئیست سیارات افزود. قطعه ی بیست و چهار دقیقه ای «میزبانان درخشان آسمانی» با الهام از نشانه ی آغاز سال نو در فرهنگ مائوری، یعنی طلوع خوشه ی پروین [به زبان مائوری، ماتاریکی] در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۳ به اجرا در آمد.

 

سیارات، اجرای ارکستر فیلارمونیک برلین، به رهبری هربرت فون کارایان

 

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.